Sunday, July 19, 2009

galaretka z czarnej porzeczki



wrocilismy z Lupawy, ze splywu kajakowego Lupawa, rzeka żwawa, miejscami plynaca jednym wielkim bystrzem, odludna i bardzo urozmaicona. Padalo oczywiscie niemal bez przerwy przez 5 dni z rzedu, przez kolejnych 5 czasem pokropilo, a nasza meteorologiczna brygada KiM przepowiadala "bedzie lalo, albo bedzie slonce" :) Przygoda byla wspaniala, glownie dzieki paczce przyjaciol, ktorym tym samym dziekuje za fantastyczna zabawe!

Bedac jeszcze w kajakowym nastroju wspomne ubiegloroczny kajakowy hit - mianowicie przepis na niesamowita galaretke z czarnych porzeczek na zimno wedlug KasiM, zapalonej kajakarki, choc w tym roku tzw. kajakarki duchem. Kajakarzom usciski i milosnikom porzeczkowej galaretki tez :-)


Przepis na galaretke z czarnej porzeczki na zimno (kajakarki KasiM):

1 litr miazszu przetartego z czarnych porzeczek
1 litr cukru krysztalu

Przygotowac czyste wyparzone/wysterylizowane sloiczki i pokrywki, wazne by sloiczki byly stosunkowo nowe, warto tez zainwestowac w nowe pokrywki, galaretki sie nie gotuje, wiec zdarza sie jej "wyplywac" (czyli fermentowac) ze sloikow przy najmniejszym dostepie powietrza.

Dorodne czarne porzeczki przebrac dokladnie, a nastepnie oplukac i dobrze odsaczyc, pozostawic by obeschly. Nastepnie porzeczki zmiksowac
na gladka niemal pulpe. Porzeczkowa mase przecierac partiami przez sito (przecieram dosyc dlugo, do miazszu dostaja sie wtedy drobniejsze pestki i przecieraja sie rowniez skorki, co galaretce dodaje uroku i ciemniejszego koloru). Do przetartego miazszu dodac cukier i mieszac tak dlugo az cukier sie rozpusci, okolo 5-7 minut. Gotowa galaretke nalozyc do malych sloiczkow. Na wierzch galaretki w kazdym sloiczku nalac okolo 1/2 lyzeczki spirytusu, podpalic i natychmiast, jeszcze gdy spirytus plonie, zakrecilc sloiczek. Galaretka zastyga po mniej wiecej godzinie, jest przedobra!

Z 2 litrow calych porzeczek powstaje po przetarciu prawie 4 szklanki miazszu do ktorych nalezy dodac prawie 4 szklanki cukru (z czego powstaje 8 200ml sloiczkow galaretki).


PS. Tak widowiskowych eksperymentow jak podpalanie spirytusu nalanego na wierzch galaretki nie robilam od lat i niemal zapomnialam, ze ponoc cale to moje "papranie" sie w kuchni to moja zylka eksperymentalisty...

20 comments:

zawszepolka said...

Basiu wroclas!! :*
Po opisie widze, ze bawilas sie przednio :)) Kochana czy Ty porzeczki przywiozlas sobie ze soba? Czy Ty jeszcze w PL? No i pomysl nad obgadaniem szczegolow cosmy ich obgadac ostatnio nie zdazyly :P

Patrycja said...

Basiu,

Ta galaretka jest niewiarygodna. A Ty dzielna taka, nie bałaś się podpalania tego spirytusu;)
Bardzo mi się ten przepis podoba, szkoda tylko, że na Wyspie porzeczek (szczególnie czarnych) ze świecą szukać.
A wiesz, że moja Babcia nas karmiła również galaretką z ogrodowych czarnych porzeczek;)? Mówiła, ze to najlepsza witamina C...

Uściski!
P.

muffingirl said...

Super pomysł, na pewno zrobię jak tylko porzeczka dojrzeje. Pozdrawiam serdecznie - muffingirl

Kasia said...

wielkie dzięki Basiu za dedykacje i porzeczki (Twoja mama się przy tym musiała napracować)!!!
wygląda na to ze sprawnie mi pójdzie z ta galaretką bo Mati strasznie rwie się do pomocy ;)
oczywiście damy znać jak nam poszło!

pozdrawiamy i życzymy wyżowej pogody na wyspie!!! ;)
kasia i mati

czyli "pogodynki' ;)

aga-aa said...

odważna jesteś! ja od kajaków trzymam się z daleka ;)
no i ta zabawa ze spirytusem ;)

An-na said...

Kajaki- nigdy nie byłam na spływie, tak sobie tylko na kilkugodzinne kajakowe wycieczki wypływałam tu i ówdzie...Chyba trochę zazdroszczę ;)

A galaretka z porzeczek warta przypomnienia. Dawno nie jadłam :)

No i co? Tęsknicie do gorącej Jerozolimy...?

viridianka said...

uwielbiam kajaki i uwielbiam takie galaretki! szczegolnie te babcine;)

kass said...

Spływu zazdroszczę...
Galaretka z czarnej porzeczki to wspaniała rzecz, ja mam w planie zrobi.
Pozdrawiam.

margot said...

Basiu ,takie wspomnienia są bezcenne, a taka galaretka to wiadomo niebo w gębie
A zdjęcie ,och ,och jakie piękne

kasiac said...

Basiu, galaretkę z czarnych porzeczek pamiętam z dzieciństwa. Moja Babcia miała w ogródku cały rządek porzeczek i robiła galaretki. Pyszne były!
A podpalanie spirytusu - musze kiedyś spróbować:)
Cieszę się, że wyprawa kajakowa sie udała:)

buruuberii said...

@ zawszepolka: Poleczko, prawda jest taka ze porzeczki zrobilam jeszcze przed wyjazdem na kajaki. A wyobraz sobie ze w 4 godziny po powrocie z kajakow wsiadlam do samolotu i polecialam odwiedzic mala Zoe i jestem wlasnie u Ciebie po sasiedzku na Wyspie :-) Buzka :*

@ Patrycja: Oj jest wspaniala! A wiesz, ze troche mialam obaw przed tym podpalaniem, ale naprawde fajnie sie zakreca taki zywy plomien... Szkoda strasznie, ze mimo tego iz na Wyspie lubia porzeczkowe dzemy, to swiezych sie kupic nie da... No i wlasnie ta witamina :*

@ muffingirl: to widze, ze nie spoznilam sie bardzo z wpisem, ciesze sie ze choc komus sie uda :-)

@ Kasia: trzymam kciuki, choc juz wiem ze troche Wam to zajelo :-) Dziekuje za zyczenia pogodowe, juz jutro ponoc slonko. Usciski!

@ aga-aa: Agata, kajaki wciagaja i to czesto nawet tych ktorzy nie umieja plywac, kajaki polecam goraco, szczegolnie gdy plyna fajni ludzie :D

Ania said...

BAsiu, cieszę się, ze jesteś. Przez kilka dni nie miałam dostępu do internetu i nurtowała mnie myśl, czy już wróciłaś...:)No i jaką pogodę tam miałaś... Teraz już wszystko wiem!

Uwielbiam galaretki porzeczkowe, zawsze dostajemy kilka słoików od dziadkó (a i mamcia często robi).MOim faworytem jest lekko kwaskowata galaretka z czerwonej porzeczki, ale czarna tez przepyszna. Kiedyś będę mieć w ogrodzie krzaki porzeczek. I na pewno dostaniesz słoiczek jakiejś galaretki ;)

Przesyłam Ci buziaki. Bardzo się cieszę, ze już jesteś.

buruuberii said...

@ Anna: Kajaki tylko moge polecic, wlasnie taka dluzsza wyprawa to idealna zabawa, ale tak jak mowie z fajnymi ludzmi musi byc :) Do jerozolimskiego ciepla tesknie, zwlaszcza gdy wokolo 17 stopni...

@ viridianka: to rozumiemy sie idealnie!

@ kass: napisz jak zrobisz, ciekawa jestem w jakiej wersji, czytez na zimno?

@ margot: no wlasnie Alu potem sie caly rok upajam tymi wspomnieniami i powtarzam: byle do nastepnego lata :-) Dziekuje za pochwaly!

@ kasiac: a wiesz ze tez pamietam ta galaretke z dziecinstwa (choc w wersji z czerwonej porzeczki). U tej mniej lubianej babci robilo sie ja ogromnych ilosciach, czlowiek padal z nog, a potem sie rarytas wydzielalo szczesliwcom... Z checia zapomnailam tamten fakt ;)

@ Ania: Aniu, a ja ciagle staram sie nadrobic zaleglosci blogowe i kiepsko mi idzie... Wiesz, galaretka czerwona kojarzy mi sie ze strasznym ulepkiem i z wydzielaniem dzieciom, wiec z checia sobie zrobilam z czarnych i moge sie najesc do bolu :-))
Wiesz, to Ty Ania posadz czerwone, ja czarne i wtedy bedziemy dokonywac wymian, co? Usciski :*

Ori said...

Taka czarna galaretka kojarzy mi sie z oszałamiającym, lekko cierpkim zapachem. W domu rodziców to była najpiekniejsza pora roku - robienie przetworów. Ale w moim drewnianym domu nie podpaliłabym galaretki za żadne skarby;-)
Pozdrawiam Podróżniczkę i Przypominaczkę Miłych Chwil (obie z Anną Waniliową macie takie właściwości)

buruuberii said...

Ori, strasznie milo czytac taki komentarz - dziekuje! Nie mam odwagi namawiac Cie do podpalania spirytusu w drewnienje chciae (ktorej zazdroszcze:) ale wiesz, zawsze mozna to zrobic przed domem :-)

zemfiroczka said...

Efektowna ta galaretka! Ja też taką chcę! ;)))

zemfiroczka said...

He, he - mówisz masz ;) Basia, dziękuję. I za zlot jeszcze, za mafię i za całokształt. Było przednio! :)

buruuberii said...

Patrz sie, naprawde zapomnialam ze taka rok temu chcialas, ale cos mi mowilo, ze powinnam Ci ja dac :-))

Ogromnie dzieki Oku ze przyjechalas, taka ciocia to skarb!

Karola said...

Basiu, galaretka niebo w gębie! Wielkie dzięki za przepis!

buruuberii said...

Prosze Karola, ciesze sie, ze Ci sie nadala :-) Sciskam serdecznie!